Uzziah

Isa sa mga anak ni Amasias, na ginawang hari ng Juda ng bayan kahalili ng kaniyang ama (2 Hari 14:21; 2 Cron. 26:1). Ang kaniyang mahabang paghahari na mga limampu't dalawang taon ay “ang pinakamasagana maliban sa kay Josaphat mula noong panahon ni Solomon.” Siya ay isang masigla at mahusay na pinuno, at “ang kaniyang pangalan ay lumaganap, hanggang sa pasukan sa Egipto” (2 Cron. 26:8, 14). Sa unang bahagi ng kaniyang paghahari, sa ilalim ng impluwensiya ni Zacarias, siya ay tapat kay Jehova, at “gumawa ng matuwid sa paningin ng Panginoon” (2 Hari 15:3; 2 Cron. 26:4, 5); nguni't sa pagtatapos ng kaniyang mahabang buhay ay “nagmataas ang kaniyang puso sa kaniyang ikapapahamak,” at kaniyang walang-pakundangang inagaw ang katungkulan ng saserdote (2 Cron. 26:16), at sa pagpasok sa santuario ay nagpatuloy siya sa paghahandog ng kamangyan sa gintong dambana. Nakita ni Azarias na dakilang saserdote ang kahihinatnan ng gayong pangahas na gawa ng hari, at kasama ang isang pangkat na walumpung saserdote ay hinarap niya ito (2 Cron. 26:17), na sinasabi, “Hindi ukol sa iyo, Uzzias, ang magsunog ng kamangyan.” Si Uzzias ay biglang tinamaan ng ketong samantalang siya ay naghahandog ng kamangyan (26:19-21), at siya ay pinalayas sa templo at pinilit na tumira sa “isang bukod na bahay” hanggang sa araw ng kaniyang kamatayan (2 Hari 15:5, 27; 2 Cron. 26:3). Siya ay inilibing sa isang hiwalay na libingan “sa parang ng libingan na ukol sa mga hari” (2 Hari 15:7; 2 Cron. 26:23). “Ang malungkot na libingang yaon sa maharlikang libingan ay mahusay na magpapatotoo sa mga darating na salinlahi na ang lahat ng makalupang kaharian ay marapat na yumukod sa hindi malalabag na kaayusan ng kalooban ng Dios, at na walang panghihimasok ang matitiis sa pagbubukas ng mga panukala ng Dios, na, sa kapanahunan, ay maghahayag ng Cristo, ang tunay na Dakilang Saserdote at Hari magpakailanman” (Dr. Green’s Kingdom of Israel, at iba pa).