מָשִׁיחַ

Derivation

from H4886 (מָשַׁח);

Meaning

anointed; usually a consecrated person (as a king, priest, or saint); specifically, the Messiah

In the King James Version

anointed, Messiah.

Translated as

anointed (30), messiah (2)

Where it appears

Found in 31 verses

​หน​ังสือเลวี​นิติ​

4:3, 4:5, 4:16, 6:22

1 ซามูเอล

2:10, 2:35, 12:3, 12:5, 16:6, 24:6, 24:10, 26:9, 26:11, 26:16, 26:23

2 ซามูเอล

1:14, 1:16, 1:21, 19:21, 22:51, 23:1

1 ​พงศาวดาร​

16:22

2 ​พงศาวดาร​

6:42

เพลงสดุ​ดี​

18:50, 20:6, 105:15

​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์

45:1

เพลงคร่ำครวญ

4:20

ดาเนี​ยล​

9:25, 9:26

ฮาบากุก

3:13