ἔσχατος

Derivation

a superlative probably from G2192 (ἔχω) (in the sense of contiguity);

Meaning

farthest, final (of place or time)

In the King James Version

ends of, last, latter end, lowest, uttermost

Translated as

last (45), lowest (2), uttermost (1), part (1), ends (1), end (1)

Where it appears

Found in 47 verses

มัทธิว

5:26, 12:45, 19:30, 20:8, 20:12, 20:14, 20:16, 27:64

มาระโก

9:35, 10:31, 12:6, 12:22

ลู​กา​

11:26, 12:59, 13:30, 14:9, 14:10

ยอห์น

6:39, 6:40, 6:44, 6:54, 7:37, 8:9, 11:24, 12:48

​หน​ังสื​อก​ิจการ

1:8, 2:17, 13:47

1 โครินธ์

4:9, 15:8, 15:26, 15:45, 15:52

2 ทิโมธี

3:1

​ฮี​บรู

1:2

ยากอบ

5:3

1 เปโตร

1:5, 1:20

2 เปโตร

2:20, 3:3

1 ยอห์น

2:18

​ยู​ดาส

1:18

​หน​ังสือวิวรณ์

1:11, 2:8, 2:19, 15:1, 21:9