ดาเนียลกับสิงโต

ดาเนียลอาศัยอยู่ไกลจากบ้านเกิดของเขาในยูดาห์ และเขารับใช้กษัตริย์ดาริอัส เขาฉลาดและซื่อสัตย์มาก จนกษัตริย์ทรงวางแผนจะตั้งเขาให้ดูแลทั่วทั้งอาณาจักร

พวกผู้นำคนอื่น ๆ อิจฉา แต่พวกเขาหาข้อผิดของดาเนียลไม่ได้เลยสักข้อเดียว พวกเขาจึงวางกับดัก ทูลกษัตริย์ว่า “ขอทรงออกกฎหมายว่า ตลอดสามสิบวัน ห้ามผู้ใดอธิษฐานต่อพระหรือมนุษย์คนใด นอกจากพระองค์ ข้าแต่กษัตริย์ ผู้ใดฝ่าฝืนต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต” กษัตริย์ดาริอัสทรงลงพระนามในกฎหมายนั้น และกฎนั้นเปลี่ยนแปลงไม่ได้

ดาเนียลรู้เรื่องกฎหมายนั้น แต่เขากลับไปบ้าน เปิดหน้าต่างหันไปทางเยรูซาเล็ม และอธิษฐานต่อพระเจ้าของเขาวันละสามครั้ง ขอบพระคุณพระองค์ เหมือนที่เขาทำอยู่เสมอมา

พวกนั้นเห็นเขากำลังอธิษฐาน จึงไปทูลกษัตริย์ ดาริอัสเสียพระทัยมาก ทรงพยายามหาทางช่วยดาเนียลอยู่ทั้งวัน แต่กฎหมายนั้นเปลี่ยนไม่ได้ ดาเนียลจึงถูกโยนลงในถ้ำสิงโต กษัตริย์ตรัสว่า “พระเจ้าของเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอนั้น — พระองค์จะทรงช่วยเจ้าเอง” แล้วหินก้อนใหญ่ก็ถูกวางปิดปากถ้ำ

คืนนั้นกษัตริย์เสวยไม่ได้ บรรทมก็ไม่หลับ เช้ามืดพระองค์รีบเสด็จไปที่ถ้ำและร้องเรียกว่า “ดาเนียลเอ๋ย! พระเจ้าของเจ้าทรงช่วยเจ้าให้พ้นจากสิงโตได้หรือไม่?” ดาเนียลทูลตอบว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์! พระเจ้าของข้าพระองค์ทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาปิดปากสิงโต พวกมันไม่ได้ทำอันตรายข้าพระองค์เลย”

กษัตริย์ทรงยินดียิ่งนัก ดาเนียลถูกดึงขึ้นมาจากถ้ำโดยไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย เพราะเขาวางใจในพระเจ้าของเขา ส่วนพวกคนที่วางกับดักนั้นกลับถูกโยนให้สิงโตแทน แล้วกษัตริย์ดาริอัสทรงเขียนไปถึงคนทั่วทั้งโลกว่า “พระเจ้าของดาเนียลทรงเป็นพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ พระองค์ทรงช่วยกู้และช่วยให้รอด”