Sa mga yapak ni Abraham
Mula sa isang dakilang paganong lungsod hanggang sa bundok ng pagsubok — ang paglalakbay ng lalaking sumampalataya sa Diyos, at ito'y ibinilang sa kaniya na katuwiran.
Ur ng mga Caldeo
Nagsisimula ang paglalakbay sa isang mayamang lungsod sa tabi ng Eufrates, kung saan nanirahan ang sambahayan ni Tera sa gitna ng libong diyus-diyosan — at kung saan pinili ng Diyos ang isang sambahayan upang pagpalain ang buong lupa.
Ang tawag sa Haran
Sa kalagitnaan ng daan patungong Canaan ay nanatili ang pamilya hanggang sa pumanaw si Tera. Pagkatapos ay dumating ang salita: lisanin mo ang iyong lupain, ang iyong mga kamag-anak, ang bahay ng iyong ama — at si Abram, pitumpu't limang taong gulang, ay sumunod.
Ang unang dambana
Sa encina ng More, sa gitna ng lupang pangako, nagpakita ang Diyos: “Sa iyong lahi ay ibibigay ko ang lupaing ito.” Itinayo ni Abram ang kaniyang unang dambana sa Canaan.
Pagtawag sa pangalan
Sa isang burol sa pagitan ng Bethel at Hai, itinayo ni Abram ang kaniyang tolda at tumawag sa pangalan ng PANGINOON — isang dakong babalikan niya pagkatapos ng bawat paglalagalag.
Ang paglihis dahil sa taggutom
Itinaboy ng taggutom ang pamilya pababa sa Ehipto, kung saan dahil sa takot ay ipinakilala ni Abram si Sarai bilang kaniyang kapatid. Iningatan ng Diyos ang pangako kahit nagkulang ang tagapagdala nito.
Ang mga encina ng Mamre
Pagkatapos humiwalay kay Lot, nanirahan si Abram sa mga encina ng Mamre sa Hebron. Dito sinabi sa kaniya ng Diyos na itingin ang kaniyang mga mata: ang lahat ng kaniyang natatanaw, sa bawat dako, ay mapapasa kaniyang lahi.
Ang balon ng panunumpa
Isang kasunduan sa isang balon ang nagbigay ng pangalan sa Beerseba. Nagtanim si Abraham ng punong tamarisko at tumawag sa pangalan ng walang-hanggang Diyos — sa wakas ay nanahan sa lupang pangako.
Ang pagsubok sa Moria
Tatlong araw na paglalakad dala ang kahoy, apoy at sundang. Sa ibabaw ng bundok, sa huling sandali, ang Diyos ang naglaan ng kordero — at tinatakan ng panunumpa ang pangako.