קָנָא

Derivation

a primitive root;

Meaning

to be (causatively, make) zealous, i.e. (in a bad sense) jealous or envious

In the King James Version

(be) envy(-ious), be (move to, provoke to) jealous(-y), [idiom] very, (be) zeal(-ous).

Translated as

jealous (10), jealousy (5), envious (4), envied (3), envy (3), zealous (2), very (2), enviest (1), zeal (1)

Where it appears

Found in 26 verses

​หน​ังสือปฐมกาล

30:1, 37:11

กันดารวิถี

5:14, 5:30, 11:29, 25:11, 25:13

​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​

32:16, 32:21

2 ซามูเอล

21:2

1 ​พงศ์​​กษัตริย์​

14:22, 19:10, 19:14

เพลงสดุ​ดี​

37:1, 73:3, 78:58, 106:16

​สุภาษิต​

3:31, 23:17, 24:1, 24:19

​หน​ังสื​ออ​ิสยาห์

11:13

เอเสเคี​ยล​

39:25

โยเอล

2:18

เศคาริ​ยา​

1:14, 8:2