דָּן

Derivation

from H1777 (דִּין); judge;

Meaning

Dan, one of the sons of Jacob; also the tribe descended from him, and its territory; likewise a place in Palestine colonized by them

In the King James Version

Daniel

Translated as

dan (61)

Where it appears

Found in 55 verses

​หน​ังสือปฐมกาล

35:25, 46:23, 49:16, 49:17

​หน​ังสืออพยพ

1:4, 31:6, 38:23

กันดารวิถี

1:12, 1:38, 1:39, 2:25, 2:31, 10:25, 13:12, 26:42, 34:22

​หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ​

27:13, 33:22

โยชูวา

19:40, 19:47, 19:48, 21:5, 21:23

​ผู้​​วินิจฉัย​

1:34, 5:17, 13:25, 18:2, 18:16, 18:23, 18:25, 18:26, 18:29, 18:30, 20:1

1 ซามูเอล

3:20

2 ซามูเอล

3:10, 17:11, 24:2, 24:15

1 ​พงศ์​​กษัตริย์​

4:25, 12:29, 12:30, 15:20

2 ​พงศ์​​กษัตริย์​

10:29

1 ​พงศาวดาร​

2:2, 21:2, 27:22

2 ​พงศาวดาร​

2:14, 16:4, 30:5

เยเรมีย์

4:15, 8:16

เอเสเคี​ยล​

27:19, 48:2

อาโมส

8:14