Δαβίδ

Derivation

of Hebrew origin (H01732);

Meaning

Dabid (i.e. David), the Israelite king

In the King James Version

David

Translated as

david (47), david's (1)

Where it appears

Found in 44 verses

มัทธิว

1:1, 1:6, 1:17, 1:20, 9:27, 12:3, 15:22, 21:9, 21:15, 22:43, 22:45

มาระโก

2:25, 10:47, 10:48, 11:10, 12:36, 12:37

ลู​กา​

1:27, 2:4, 2:11, 6:3, 18:38, 18:39, 20:41, 20:42, 20:44

ยอห์น

7:42

​หน​ังสื​อก​ิจการ

1:16, 2:25, 2:29, 2:34, 4:25, 13:22, 13:36, 15:16

​หน​ังสือโรม

1:3, 4:6, 11:9

2 ทิโมธี

2:8

​ฮี​บรู

4:7, 11:32

​หน​ังสือวิวรณ์

3:7, 5:5, 22:16