อีสเตอร์ครั้งแรก

พระเยซูไม่ได้ทรงทำผิดสิ่งใดเลย แม้แต่ปีลาตผู้ปกครองยังบอกว่า “เราไม่เห็นว่าชายผู้นี้มีความผิดอะไร” แต่ฝูงชนก็ยังตะโกนไม่หยุดว่า “ตรึงเขาที่กางเขน!” และในที่สุดปีลาตก็ยอมทำตามใจพวกเขา

พวกทหารนำพระเยซูไปยังที่แห่งหนึ่งเรียกว่ากลโกธา ที่นั่นพวกเขาตรึงพระองค์ไว้บนกางเขนให้สิ้นพระชนม์ พร้อมกับชายอีกสองคนที่อยู่ข้าง ๆ เป็นวันที่เศร้าเหลือเกิน แต่ถึงกระนั้น พระเยซูยังทรงอธิษฐานว่า “พระบิดาเจ้าข้า ขอทรงยกโทษพวกเขา เพราะเขาไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่”

ราวเที่ยงวัน ท้องฟ้าก็มืดลง และมืดอยู่นานถึงสามชั่วโมง แล้วพระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “พระบิดาเจ้าข้า ข้าพระองค์ขอฝากจิตวิญญาณของข้าพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์” แล้วพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ เพื่อน ๆ ของพระองค์ยืนมองอยู่แต่ไกล และพวกผู้หญิงก็ร้องไห้

ชายใจดีคนหนึ่งชื่อโยเซฟเชิญพระศพของพระเยซูลงมา เขาห่อพระศพด้วยผ้าลินิน แล้ววางไว้ในอุโมงค์ที่สกัดจากหิน พวกผู้หญิงเห็นที่ที่พระศพวางอยู่ แล้วก็กลับไปหยุดพัก เพราะเป็นวันสะบาโต

เช้าตรู่วันต้นสัปดาห์ พวกผู้หญิงกลับมาพร้อมเครื่องหอม แต่หินถูกกลิ้งออกไปแล้ว! อุโมงค์ว่างเปล่า ทันใดนั้นมีชายสองคนสวมเสื้อผ้าส่องประกายมายืนอยู่ข้าง ๆ พวกเธอ และพูดว่า “ทำไมพวกเจ้ามาหาคนเป็นท่ามกลางคนตาย? พระองค์ไม่อยู่ที่นี่ พระองค์ทรงเป็นขึ้นมาแล้ว!”

พวกผู้หญิงนึกถึงพระดำรัสของพระเยซูขึ้นมาได้ จึงวิ่งไปบอกเพื่อน ๆ ของพระองค์ ตอนแรกพวกเพื่อนไม่อยากจะเชื่อเลย แต่แล้วพระเยซูเองก็เสด็จมาประทับยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา ตรัสว่า “สันติสุขจงมีแก่พวกท่านเถิด” พระองค์ทรงให้พวกเขาดูพระหัตถ์และพระบาทของพระองค์ พระองค์ถึงกับเสวยปลาชิ้นหนึ่งต่อหน้าพวกเขา เป็นพระองค์จริง ๆ — ทรงพระชนม์อยู่!

ความเศร้าก็กลายเป็นความยินดี พระเยซูทรงอวยพรเพื่อน ๆ ของพระองค์ และพวกเขาก็เต็มเปี่ยมด้วยความชื่นชมยินดีใหญ่ยิ่ง พากันสรรเสริญพระเจ้า