โนอาห์กับน้ำท่วมใหญ่

นานหลังจากที่พระเจ้าทรงสร้างโลก ผู้คนทั่วทุกแห่งกลายเป็นคนโหดร้าย ทำให้พระทัยของพระเจ้าเศร้ายิ่งนัก แต่มีชายคนหนึ่งที่ไม่เหมือนใคร เขาชื่อโนอาห์ และโนอาห์ดำเนินชีวิตกับพระเจ้า

พระเจ้าตรัสกับโนอาห์ว่า “จงต่อเรือใหญ่ลำหนึ่ง” — เรือลำมหึมาที่มีห้องอยู่ข้างใน มีหน้าต่าง และมีประตูอยู่ด้านข้าง พระเจ้าตรัสว่าน้ำท่วมใหญ่กำลังจะมา “แต่เจ้าจะได้เข้าไปในเรือ — ทั้งเจ้า ภรรยาของเจ้า ลูกชายทั้งหลายกับภรรยาของพวกเขา จงนำสัตว์ทุกชนิดเข้ามาอย่างละคู่ และเตรียมอาหารไว้ให้ทุกชีวิต” โนอาห์ทำทุกอย่างตามที่พระเจ้าตรัสสั่งทุกประการ

โนอาห์กับครอบครัวเข้าไปในเรือ สัตว์ทั้งหลายก็เข้ามาเป็นคู่ ๆ แล้วพระเจ้าทรงปิดประตูเรือ ฝนตกลงมาสี่สิบวันสี่สิบคืน จนน้ำท่วมมิดแม้กระทั่งภูเขา เป็นเวลาที่น่าเศร้า — ทุกชีวิตที่อยู่ข้างนอกต้องสูญสิ้นไป แต่ข้างในเรือ ทุกชีวิตปลอดภัย

พระเจ้าทรงระลึกถึงโนอาห์และสัตว์ทุกตัวที่อยู่กับเขา พระองค์ทรงส่งลมพัดมา น้ำก็ค่อย ๆ ลดลง และเรือมาค้างอยู่บนภูเขาอารารัต โนอาห์ปล่อยนกพิราบตัวหนึ่งออกไป มันบินกลับมาพร้อมใบมะกอกสด ๆ คาบอยู่ที่ปาก ต้นไม้เริ่มงอกขึ้นใหม่แล้ว!

ในที่สุดพื้นดินก็แห้ง และพระเจ้าตรัสว่า “จงออกจากเรือเถิด” ครอบครัวของโนอาห์ออกมา สัตว์ทั้งหลายก็ออกมาด้วย แล้วโนอาห์ก็สร้างแท่นบูชาและนมัสการพระเจ้า

พระเจ้าทรงสัญญากับโนอาห์และสิ่งมีชีวิตทุกอย่างว่า จะไม่มีน้ำท่วมทั่วทั้งโลกอีกเลย และพระเจ้าทรงตั้งรุ้งของพระองค์ไว้ในเมฆ เป็นเครื่องหมายแห่งพระสัญญานั้น พระเจ้าตรัสว่า “เมื่อรุ้งปรากฏขึ้นในเมฆ เราจะมองดูรุ้งนั้นและระลึกถึงสัญญาของเรา”