โยนาห์กับปลาใหญ่

พระเจ้าตรัสกับชายคนหนึ่งชื่อโยนาห์ว่า “จงลุกขึ้น ไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ ผู้คนที่นั่นกำลังทำสิ่งชั่วร้ายมากมาย จงไปเตือนพวกเขา” แต่โยนาห์ไม่อยากไป เขาลงไปที่เมืองยัฟฟา พบเรือลำหนึ่งกำลังจะแล่นไปไกลถึงเมืองทารชิช แล้วก็ขึ้นเรือลำนั้นไป เขากำลังพยายามหนีให้พ้นจากพระเจ้า

เมื่อออกไปกลางทะเล พระเจ้าทรงส่งลมพายุใหญ่มา พายุแรงเสียจนเรือแทบจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ พวกกะลาสีกลัวกันมาก แต่โยนาห์อยู่ข้างล่างในท้องเรือ นอนหลับสนิท กัปตันจึงมาปลุกเขา “ท่านหลับอยู่ได้อย่างไร? จงลุกขึ้นอธิษฐานเถิด!”

โยนาห์บอกความจริงกับพวกกะลาสีว่า “ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู ข้าพเจ้ายำเกรงพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ ผู้ทรงสร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง พายุนี้เกิดขึ้นเพราะข้าพเจ้าเอง จงโยนข้าพเจ้าลงทะเลเถิด แล้วทะเลจะสงบ” พวกกะลาสีพายเรือสุดแรงเพื่อจะเข้าฝั่ง แต่ก็ไปไม่ถึง ในที่สุดพวกเขาก็โยนโยนาห์ลงทะเล — และทันใดนั้นเอง ทะเลก็สงบนิ่ง

แต่พระเจ้าทรงเตรียมปลาใหญ่ตัวหนึ่งไว้แล้ว และปลานั้นก็กลืนโยนาห์เข้าไป โยนาห์อยู่ในท้องปลาสามวันสามคืน ในความมืดนั้น โยนาห์อธิษฐานต่อพระเจ้า และพระเจ้าทรงได้ยินเขา แล้วพระเจ้าตรัสกับปลา ปลาก็คายโยนาห์ออกมาบนแผ่นดินแห้ง

พระเจ้าตรัสกับโยนาห์เป็นครั้งที่สองว่า “จงไปยังนีนะเวห์” คราวนี้โยนาห์ไป เขาเดินเข้าไปในนครใหญ่และร้องประกาศว่า “อีกสี่สิบวัน นีนะเวห์จะถูกทำลาย!” ผู้คนก็เชื่อพระเจ้า ทุกคนตั้งแต่กษัตริย์ลงมาจนถึงคนเล็กน้อยที่สุด เลิกทำสิ่งชั่วร้ายและร้องทูลต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงเห็นว่าพวกเขาหันกลับแล้ว จึงไม่ทรงทำลายเมืองของพวกเขา