พระเจ้าทรงเลี้ยงดูเอลียาห์

เอลียาห์เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า เขาทูลกษัตริย์อาหับว่า “พระเจ้าของอิสราเอลทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด จะไม่มีฝนหรือน้ำค้างอีกหลายปี จนกว่าข้าพเจ้าจะบอก” แล้วฝนก็หยุดตก

พระเจ้าตรัสกับเอลียาห์ว่า “จงไปซ่อนตัวอยู่ที่ลำธารเครีท เจ้าจะได้ดื่มน้ำจากลำธาร และเราได้สั่งอีกาให้นำอาหารมาเลี้ยงเจ้าที่นั่น” เอลียาห์ก็ไป ทุกเช้าทุกเย็น อีกาบินมาหาเขา คาบขนมปังและเนื้อมาให้ และเขาก็ดื่มน้ำจากลำธาร

ต่อมาลำธารก็แห้งลง เพราะไม่มีฝนตกเลย แล้วพระเจ้าตรัสว่า “จงไปที่เมืองศาเรฟัท เราได้บอกหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้า”

ที่ประตูเมือง เอลียาห์พบหญิงม่ายกำลังเก็บฟืน เขาขอน้ำและขนมปังสักหน่อยจากนาง นางตอบว่า “ฉันมีแป้งเพียงกำมือเดียวกับน้ำมันอีกนิดหน่อย — พอทำอาหารมื้อสุดท้ายให้ฉันกับลูกชายเท่านั้น” เอลียาห์บอกว่า “อย่ากลัวเลย จงทำขนมชิ้นเล็ก ๆ ให้ข้าพเจ้าก่อน พระเจ้าของอิสราเอลตรัสว่า แป้งและน้ำมันของเจ้าจะไม่มีวันหมด จนกว่าพระองค์จะประทานฝนลงมาอีกครั้ง”

นางทำตามที่เอลียาห์บอก และมันก็เป็นจริง! นางกับลูกชายและเอลียาห์มีกินอยู่หลายวัน แป้งกับน้ำมันไม่เคยหมดเลย

ต่อมาลูกชายของหญิงม่ายป่วยหนักจนหยุดหายใจ เอลียาห์อุ้มเขาขึ้นไปชั้นบน และร้องทูลต่อพระเจ้าว่า “ขอให้เด็กคนนี้กลับมีชีวิตอีกครั้งเถิด!” พระเจ้าทรงฟังเอลียาห์ และเด็กชายก็กลับมีชีวิตขึ้นมา เอลียาห์พาเขาลงมาหาแม่และบอกว่า “ดูเถิด ลูกชายของเจ้ายังมีชีวิตอยู่” หญิงนั้นพูดว่า “บัดนี้ฉันรู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และถ้อยคำของพระเจ้าในปากของท่านเป็นความจริง”