ข้ามทะเลแดง

อิสราเอล ชนชาติของพระเจ้า เป็นทาสอยู่ในอียิปต์มานานแสนนาน บัดนี้พระเจ้ากำลังทรงนำพวกเขาออกมา เวลากลางวันมีเสาเมฆสูงตระหง่านนำหน้าพวกเขาไป เวลากลางคืนมีเสาไฟให้แสงสว่าง พระเจ้าไม่เคยเอาเสานั้นไปจากพวกเขาเลย

แต่ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์เปลี่ยนพระทัย ตรัสว่า “ทำไมเราถึงปล่อยอิสราเอลไปนะ?” พระองค์นำรถม้าศึกหกร้อยคันกับกองทัพทั้งหมดของพระองค์ ไล่ตามพวกเขาไป

อิสราเอลตั้งค่ายอยู่ริมทะเลแดง เมื่อผู้คนเห็นชาวอียิปต์ตามมา พวกเขากลัวมากและร้องเสียงดัง แต่โมเสสบอกว่า “อย่ากลัวเลย จงยืนนิ่ง ๆ แล้วดูว่าวันนี้พระเจ้าจะทรงช่วยพวกท่านให้รอดอย่างไร พระเจ้าจะทรงต่อสู้เพื่อพวกท่านเอง”

พระเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงยกไม้เท้าของเจ้าขึ้น และยื่นมือของเจ้าออกไปเหนือทะเล” โมเสสก็ทำตาม ตลอดทั้งคืนพระเจ้าทรงส่งลมตะวันออกแรงกล้าพัดมา แล้วทะเลก็แยกออก! ชนชาติอิสราเอลเดินผ่านกลางทะเลไปบนดินแห้ง มีน้ำตั้งขึ้นเป็นกำแพงทั้งทางขวาและทางซ้ายของพวกเขา

ชาวอียิปต์ไล่ตามพวกเขาลงไปในทะเล แต่พระเจ้าทรงทำให้ล้อรถม้าศึกของพวกเขาหลุดออก จนแทบขับต่อไปไม่ได้ แล้วโมเสสก็ยื่นมือออกไปอีกครั้ง น้ำก็ไหลถาโถมกลับมา ท่วมกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ ไม่เหลือรอดสักคนเดียว

พระเจ้าทรงช่วยอิสราเอลให้รอดในวันนั้น เมื่อผู้คนเห็นการยิ่งใหญ่ที่พระเจ้าทรงกระทำ พวกเขาก็วางใจในพระเจ้า และในโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์