Nuhu na Gharika Kuu

Muda mrefu baada ya Mungu kuumba ulimwengu, watu kila mahali walikuwa wamekuwa wakatili, na jambo hilo lilimhuzunisha Mungu sana moyoni. Lakini mtu mmoja alikuwa tofauti. Jina lake lilikuwa Nuhu, naye Nuhu alitembea pamoja na Mungu.

Mungu akamwambia Nuhu, "Jenga safina" — chombo kikubwa sana chenye vyumba ndani, dirisha, na mlango ubavuni. Gharika inakuja, Mungu alisema. "Lakini wewe utaingia katika safina — wewe, mke wako, wana wako na wake zao. Chukua wanyama wawili wawili wa kila aina, na chakula kwa ajili ya wote." Nuhu akafanya yote kama Mungu alivyomwambia.

Nuhu na jamaa yake wakaingia ndani. Wanyama wakaingia, wawili wawili. Kisha BWANA akaufunga mlango. Mvua ikanyesha siku arobaini mchana na usiku, mpaka maji yakafunika hata milima. Ulikuwa wakati wa huzuni — kila kitu kilichobaki nje kilipotea. Lakini ndani ya safina, wote walikuwa salama.

Mungu akamkumbuka Nuhu na kila mnyama aliyekuwa pamoja naye. Akatuma upepo, na polepole maji yakapungua, na safina ikatua juu ya milima ya Ararati. Nuhu akamtuma hua, naye akarudi na jani bichi la mzeituni mdomoni mwake. Vitu vilikuwa vinaota tena!

Hatimaye nchi ikawa kavu, na Mungu akasema, "Tokeni katika safina." Jamaa ya Nuhu wakatoka, na wanyama wote wakatoka. Kisha Nuhu akajenga madhabahu, akamwabudu BWANA.

Mungu akamwahidi Nuhu na kila kiumbe hai: kamwe gharika haitafunika dunia yote tena. Na Mungu akaweka upinde wake wa mvua mawinguni kuwa ishara ya ahadi hiyo. "Upinde wa mvua utakapokuwa mawinguni," Mungu akasema, "nitautazama na kukumbuka."