Ang Anak na Umuwi

Nagkuwento si Jesus tungkol sa isang amang may dalawang anak na lalaki. Isang araw, sinabi ng nakababatang anak, "Ama, ibigay na po ninyo sa akin ngayon ang aking parte sa lahat." Kaya hinati ng ama ang kanyang ari-arian sa kanyang mga anak. Pagkatapos, inimpake ng nakababatang anak ang lahat at pumunta siya sa isang malayong bansa.

Doon, nilustay niya ang lahat ng kanyang pera sa magulong pamumuhay. Pagkatapos, dumating ang matinding taggutom sa lupaing iyon, at wala na siyang anumang natira. Nakakita siya ng trabaho — ang magpakain ng mga baboy. Gutom na gutom siya kaya gusto na sana niyang kainin ang pagkain ng mga baboy. Ngunit walang nagbigay sa kanya ng anuman.

Sa wakas, natauhan siya. Naisip niya, "Ang mga manggagawa ng aking ama ay may saganang tinapay, at ako rito ay nagugutom! Babangon ako at pupunta ako sa aking ama. Sasabihin ko, Ama, nagkasala po ako. Hindi na po ako karapat-dapat na tawaging anak ninyo. Gawin na lamang po ninyo akong manggagawa."

Kaya bumangon siya at umuwi. Ngunit habang malayo pa siya, nakita na siya ng kanyang ama. Napuno ng pagmamahal ang puso ng ama. Tumakbo siya papunta sa kanyang anak, niyakap ito nang mahigpit, at hinagkan.

Nagsimula ang anak, "Ama, nagkasala po ako. Hindi na po ako karapat-dapat na tawaging anak ninyo." Ngunit tinawag ng ama ang kanyang mga utusan. "Dalhin ninyo ang pinakamagandang balabal! Suutan ninyo siya ng singsing sa kamay at sapatos sa mga paa! Maghanda kayo ng salu-salo, at magsaya tayo. Ang anak ko ay nawala, at ngayon ay natagpuan na!"

Nagalit ang nakatatandang kapatid at ayaw niyang pumasok. Lumabas ang ama at sinabi sa kanya, "Anak, lagi kitang kasama, at ang lahat ng akin ay iyo. Ngunit kailangan nating magsaya. Ang kapatid mo ay nawala, at natagpuan na."