Ang Pagtawid sa Dagat na Pula

Ang bayan ng Diyos, ang Israel, ay matagal na matagal nang mga alipin sa Egipto. Ngayon, inilalabas na sila ng Diyos. Sa umaga, isang mataas na haliging ulap ang nauuna sa kanila, at sa gabi, isang haliging apoy ang nagbibigay sa kanila ng liwanag. Hindi ito kailanman inalis ng Diyos.

Ngunit nagbago ang isip ni Faraon, ang hari ng Egipto. "Bakit natin pinayagang umalis ang Israel?" sabi niya. Isinama niya ang animnaraang karwahe at ang buo niyang hukbo, at hinabol niya sila.

Nakakampo ang Israel sa tabi ng Dagat na Pula. Nang makita ng mga tao ang mga Egipciong parating, lubha silang natakot, at sumigaw sila. Ngunit sinabi ni Moises, "Huwag kayong matakot. Tumayo kayong panatag, at tingnan ninyo kung paano kayo ililigtas ng Panginoon ngayon. Ang Panginoon ang lalaban para sa inyo."

Sinabi ng Diyos kay Moises, "Itaas mo ang iyong tungkod at iunat mo ang iyong kamay sa ibabaw ng dagat." Ginawa iyon ni Moises. Buong gabing nagpadala ang Diyos ng malakas na hanging silangan, at bumukas ang dagat! Naglakad ang bayan ng Israel sa gitna nito sa tuyong lupa, at ang tubig ay nakatayong parang pader sa kanilang kanan at sa kanilang kaliwa.

Hinabol sila ng mga Egipcio hanggang sa loob mismo ng dagat. Ngunit tinanggal ng Diyos ang mga gulong ng kanilang mga karwahe, kaya halos hindi na sila makausad. Pagkatapos, muling iniunat ni Moises ang kanyang kamay, at bumalik ang tubig. Tinakpan nito ang buong hukbo ni Faraon. Wala ni isang natira sa kanila.

Kaya iniligtas ng Panginoon ang Israel nang araw na iyon. Nang makita ng mga tao ang dakilang bagay na ginawa ng Diyos, nagtiwala sila sa Panginoon at sa Kanyang lingkod na si Moises.