Sumunod si Abraham sa Diyos

Nagsalita ang Diyos sa isang lalaking nagngangalang Abraham. "Iwan mo ang iyong bansa at ang bahay ng iyong ama," sabi ng Diyos, "at pumunta ka sa lupaing ituturo Ko sa iyo. Pagpapalain kita at gagawin kitang isang dakilang bansa, at sa pamamagitan mo ay pagpapalain ang lahat ng pamilya sa mundo."

Kaya umalis si Abraham, gaya ng sinabi ng Panginoon. Isinama niya ang kanyang asawang si Sara, ang kanyang pamangking si Lot, at ang lahat ng kanyang ari-arian, at naglakbay sila hanggang makarating sa lupain ng Canaan.

Doon, nagpakita ang Panginoon kay Abraham at sinabi, "Ibibigay Ko ang lupaing ito sa iyong mga anak." At nagtayo si Abraham ng altar at tumawag sa pangalan ng Panginoon.

Ngunit walang anak sina Abraham at Sara, at tumatanda na sila. Isang gabi, dinala ng Diyos si Abraham sa labas, sa ilalim ng langit. "Tumingala ka sa mga bituin," sabi ng Diyos. "Bilangin mo sila, kung kaya mo. Ganyan karami ang magiging pamilya mo balang araw." At naniwala si Abraham sa Panginoon.

Tinupad ng Diyos ang Kanyang pangako. Sa takdang panahong sinabi ng Diyos, nagkaanak si Sara ng isang sanggol na lalaki — kahit na isang daang taong gulang na si Abraham! Pinangalanan nila siyang Isaac. Sinabi ni Sara, "Pinatawa ako ng Diyos, at lahat ng makaririnig nito ay matatawa ring kasama ko." Lumaki ang bata, at naghanda si Abraham ng isang malaking salu-salo para sa kanya. Natupad ang pangako ng Diyos.