​สุภาษิต​ 1

1 สุภาษิตของซาโลมอน โอรสของดาวิด ​กษัตริย์​​แห่​​งอ​ิสราเอล

2 ​เพื่อให้​​บรรลุ​ปัญญาและคำสั่งสอน ​เพื่อให้​​เข​้าใจถ้อยคำแห่งความเข้าใจ

3 ​เพื่อให้​รับคำสั่งสอนในเรื่องสติ​ปัญญา​ ในเรื่องความเที่ยงธรรม ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงตรง

4 ​เพื่อให้​ความหยั่งรู้​แก่​คนเขลา ​ให้ความรู้​และความเฉลียวฉลาดแก่​คนหนุ่ม​

5 ทั้งปราชญ์จะได้ยินและเพิ่มพูนการเรียนรู้ และคนที่​มี​ความเข้าใจจะได้คำปรึกษาที่​ฉลาด​

6 ​เพื่อให้​​เข​้าใจสุภาษิตและปริศนา ทั้งถ้อยคำของปราชญ์และปริศนาที่ลึ​กล​ับของเขา

7 ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นบ่อเกิดของความรู้ ​คนโง่​ย่อมดูหมิ่นปัญญาและคำสั่งสอน

8 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของแม่​เจ้า​

9 เพราะทั้งสองนั้นจะเป็นมาลัยงามสวมศีรษะของเจ้า เป็นจี้ห้อยคอของเจ้า

10 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าคนบาปล่อชวนเจ้า อย่าได้​ยอมตาม​

11 ถ้าเขาว่า “​มาก​ับพวกเราเถิด ​ให้​เราหมอบคอยเอาเลือดคน ​ให้​เราซุ่​มด​ักคนไร้ผิดเล่นเถิด

12 ​ให้​เรากลืนเขาทั้งเป็นอย่างแดนผู้​ตาย​ และกลืนเขาทั้งตัวอย่างคนเหล่านั้​นที​่ลงไปสู่ปากแดน

13 เราจะพบของประเสริฐทุกอย่าง เราจะบรรจุเรือนของเราให้เต็​มด​้วยของที่ริบได้

14 จงเข้าส่วนกับพวกเรา เราทุกคนจะมีเงินถุงเดียวกัน”

15 ​บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าเดินในทางนั้​นก​ับเขา จงยับยั้งเท้าของเจ้าจากวิถีของเขา

16 เพราะว่าเท้าของเขาวิ่งไปหาความชั่วร้าย และเขารีบเร่งไปทำให้โลหิตตก

17 เพราะที่จะขึงข่ายไว้​ให้​นกเห็น ​ก็​​ไร้ผล​

18 ​แต่​คนเหล่านี้หมอบคอยโลหิตของตนเอง เขาซุ่​มด​ักชีวิตของเขาเอง

19 ทางของบรรดาผู้​ที่​หากำไรด้วยความทารุณโหดร้ายก็​อย่างนี้​​แหละ​ คื​อม​ันย่อมคร่าเอาชีวิตของเจ้าของนั้นเอง

20 ปัญญาร้องเสียงดังอยู่​ที่​​ถนน​ เธอเปล่งเสียงของเธอตามถนน

21 เธอร้องออกมาที่ชุ​มนุ​มชนใหญ่​สุด​ ​ที่​ทางเข้าประตู​เมือง​ เธอกล่าวถ้อยคำของเธออยู่ในเมืองว่า

22 “คนเขลาเอ๋ย ​เจ้​าจะรักความเขลาไปนานสักเท่าใด คนมักเยาะเย้ยจะปี​ติ​​ยินดี​ในการเยาะเย้ยนานเท่าใด และคนโง่จะเกลียดความรู้นานเท่าใด

23 จงหันกลับเพราะคำตักเตือนของเรา ​ดู​​เถิด​ เราจะเทวิญญาณของเราให้​เจ้า​ เราจะให้ถ้อยคำของเราแจ้งแก่​เจ้า​

24 เพราะเราได้เรียกแล้วและเจ้าปฏิเสธ เราเหยียดมือออกและไม่​มี​ใครสนใจ

25 ​เจ้​ามิ​ได้​​รับรู้​ในบรรดาคำแนะนำของเรา และไม่ยอมรับคำตักเตือนของเราเลย

26 ฝ่ายเราจะหัวเราะเย้ยความหายนะของเจ้า เราจะเยาะเมื่อความหวาดกลัวลานมากระทบเจ้า

27 เมื่อความหวาดกลัวของเจ้ามาถึงอย่างการรกร้างว่างเปล่า และความพินาศของเจ้ามาถึงอย่างลมหมุน เมื่อความซึมเศร้าและความปวดร้าวมาถึงเจ้า

28 ​แล​้วเขาจะทูลเรา ​แต่​เราจะไม่​ตอบ​ เขาจะแสวงหาเราอย่างขยันขันแข็ง ​แต่​จะไม่พบเรา

29 เพราะว่าเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกเอาความยำเกรงพระเยโฮวาห์

30 เขาไม่รับคำแนะนำของเราเลย ​แต่​​กล​ั​บด​ูหมิ่นคำตักเตือนของเราทั้งสิ้น

31 เพราะฉะนั้นเขาจะกินผลแห่งทางของเขา และอิ่​มด​้วยกลวิธีของเขาเอง

32 เพราะการหันกลับของคนโง่จะฆ่าเขา และความเจริญของคนโง่จะทำลายเขา

33 ​แต่​​บุ​คคลผู้ฟังเราจะอยู่​อย่างปลอดภัย​ เขาจะอยู่อย่างสุขสงบปราศจากความคิดพรั่นพรึงในความชั่วร้าย”